Thursday, January 24, 2008

While Listening to Music

In the previous blog entries, I have shared samples of music from some great traditions of Hindus, Muslims and Sufis. I would say from peoples who have been successful in keeping their glorious traditions alive. These traditions have always been very inspiring for me and I have spent countless nights just sitting and listening to the voices of these masters. They have been sweet as they always intensified my solitude, which I prefer to the roaring crowds within and without me. However, I was not on my way to find ultimate solitude, and they could never become my Sangat where I could locate my space. I have been on my path in one or other way, but they never left me alone and always provided me with some nice moments when I could feel, think and face some questions that I was not suppose to ignore.Most of the political activists do ignore these questions and make themselves, their movements and the other people pay the price. The questions at the moment are directed towards these maestros. Here are a few:

Who are these people?
Where do they come from and where do they go?
What are the points of origin(s) of these experience(s)?
Who do they belong to?
Who do I belong to?

I am facing these questions as a political activist. I think it is very important for me to listen and relate to music as a political activist as the music defines the nature of my activity very well and gets defined by it as it never has been. At moments, my activity is a metaphysical construction that gets deconstructed by music and steps forward to deconstruct the metaphysics in both music and poetry. Some people prefer to define my activism as a militant one, which does not really bother me, however, it makes difficult for many of us to appreciate the artwork without any romantic biases.

I will be listening to music during the coming days and would be exploring more of my questions, and would expect the support of the readers/visitors that I hope would make it easy for me to figure some ways out to respond violence that is prevalent within and without both music and political activism.

Guru Rakha,
Prabhsharandeep Singh


Anonymous said...

Satsriakal veerji,
As a visitor of your blog, I am not enough capable to provide some ways out for you and also no any answers for the questions. But I am really appreciating your effort. Your entries are like the hidden treasure. Really a great job! "(I have spent countless nights just sitting and listening to the voices of these masters.)"

Keerat said...

What one person defines as a violent act, another would perceive as a righteous one. Only the one who engages in the act knows its intention and intrinsic motivation. Music has the capacity to evoke many emotions in us and influence our perceptive filter. We ourselves undergo mamy expereinces and the music we hear feels as though it speaks to us. At times, the melodies appear to speak sweetly of our experiences. However, at other times they come across as attacking the soul. Whatever the case may be, the art of self-reflection is boundless and cannot be confined to words. Embrace the expereinces you undergo as you are touched by the music you listen to.....and let the experiences in turn help you understand yourself further...

Anonymous said...


ਸ਼ਾਮਾਂ ਨੇ ਪਈਆਂ, ਵਿੱਚ ਪਰਦੇਸ ਮਾਏਂ
ਦੂਰ ਦਿਸੇ ਬੱਦਲਾਂ ‘ਚੋ ਲੋਅ।
ਮੇਪਲ ਦੇ ਰੁੱਖਾਂ, ਦੇ ਕੂਲੇ-ਕੂਲੇ ਪੱਤਿਆਂ ‘ਚੋ
ਟਾਹਲੀਆਂ ਜਈ ਆਵੇ ਖੁਸ਼ਬੋ॥

ਲੰਮੇ-ਲੰਮੇ ਰਾਹਾਂ ਉੱਤੇ, ਲੰਮੀਆਂ ਨੇ ਸੋਚਾਂ ਪਈਆਂ
ਹੰਝ ਤੇਰੀ ਯਾਦ ਦਿੱਤਾ ਬੋਅ।
ਰਿਜਕਾਂ ਨੇ ਬੰਨਿਆ, ਹੜ ਦਰਿਆਵਾਂ ਦਾ
ਸੀਨੇ ਵਸਦੀ ਗਰਾਂ ਦੀ ਉੱਚੀ ਢੋਅ॥

ਨਦੀਆਂ ਤੇ ਦਰਿਆ, ਸਾਂਤ ਪਏ ਵਗਦੇ ਨੇਂ
ਯਾਦ ਆਵੇ ਗੂੰਜਾਂ ਪਾਉਦੇ ਚੋਅ।
ਰਿਜਕਾਂ ਨੇ ਖੋਹ ਲਿਆ, ਧਰ ਦਾ ਪਿਆਰ ਮਾਂਏ
ਬੰਨਿਆ ਅੰਝਾਣਿਆਂ ਦੇ ਮੋਹ॥

ਹਰੀਆਂ ਨੇ ਪੈਲੀਆਂ, ਕਚੂਰ ਥੀਂਣ ਰੁੱਖ ਇੱਥੇ
ਜਿਵੇ ਪਿੱਪਲਾਂ ਦਾ ਧਰ ਨਾਲ ਮੋਹ।
ਤਿੱਖੜੇ, ਨੂਕੀਲੇ,ਗਿਰਜੇ ਦੇ ਗੁੰਬਦਾਂ ਨੇ
ਮਾਹੀ ਵਾਲਾ ਬੀਜ ਦਿੱਤਾ ਬੋਅ॥

ਲਸ-ਲਸ ਮੱਕੀਆਂ ਦੇ, ਹਾਰ ਪਏ ਸੱਜਦੇ ਨੇਂ,
ਕਣਕਾਂ ਦੀ ਮਿੱਠੀ ਖੁਸ਼ਬੋ।
ਕਿਰਤਾਂ ਦਾ ਫੱਬਿਆ, ਧਰ ਤੇ ਸਿ਼ਗਾਰ ਮਾਏਂ
ਜਿਵੇ ਅੰਬਰਾਂ ‘ਚ ਤਾਰਿਆਂ ਦੀ ਲੋਅ॥

ਠੰਡੀਆਂ ਝੀਲਾਂ ਦੇ ਕੰਢੇ, ਪ੍ਰੀਤਾਂ ਦਾ ਮੇਲ ਸੱਜੇ
ਪਏ ਜਿਸਮਾਂ ਤੋਂ ਪਾਰ ਕਨਸੋਅ।
ਕੂਲੀਆਂ ਕੋ ਵੀਣੀਆਂ ਨੇ, ਉਡਦਿਆਂ ਬੱਦਲਾਂ ਨੂੰ
ਦਿਲਾਂ ਦੇ ਸੁਨੇਹੇ ਘੱਲੇ ਹੋ॥

ਕਾਲੇ-ਕਾਲੇ ਹਿਰਨਾਂ ਦੇ, ਚੁੰਗੀਆਂ ਦੀ ਧੂੜ ਉੱਡੇ
ਹਰੇ-ਹਰੇ ਰੁੱਖਾਂ ਉਹਲੇ ਹੋ।
ਕਿਧਰੇ ਚਰਾਂਦਾ ਵਿੱਚ, ਭੇਡਾਂ ਦੀਆਂ ਡਾਰਾਂ ਪਿੱਛੇ
ਉੱਚੇ, ਪਾਕਿ ਕਦਮਾਂ ਦੀ ਸੋਅ॥

ਕਲ-ਕਲ ਪਾਂਣੀ ਵੱਗੇ, ਕੋਲ ਚਿੱਟੇ ਹੰਸ ਚੁਗੇ
ਨਿੱਕੇ-ਨਿੱਕੇ ਫੁੱਲਾਂ ਥੱਲੇ ਹੋ।
ਮਹੀਵਾਲ ਸੁੱਧ ਖੋਈ, ਸੋਹਣੀ ਦੇ ਜਲਾਲ ਵਿੱਚ
ਮੱਛੀਆਂ ਦੀ ਚਾਪ ਸੁਣੇ ਹੋ॥

ਉਡਣ ਖਟੋਲੇ ਉੱਤੇ, ਰਾਹੀ ਜਾਵੇ ਉਡਿਆ
ਮਾਂਣਦਾ ਪੰਜਾਬੇ ਵਾਲੀ ਛੋਅ।
ਮਿੱਟੀ ਪਰਦੇਸ, ਝਲਕ ਕਿੱਕਰਾਂ ਦੇ ਦੇਸ ਦੀ
ਭਰ-ਭਰ ਛੱਲ ਆਵੇ ਹੋ॥

ਨੀਲਿਆਂ ਅਕਾਸ਼ਾਂ ਥੱਲੇ, ਗੀਤ ਕੋਈ ਛੇੜਦਾ
ਰੋਸ਼ਨੀ ਦਾ ਨਾਦ ਗਾਵੇ ਉਹ।
ਨਿੱਕੀ-ਨਿੱਕੀ ਬੂਟੜੀ ਤੋਂ ਵੱਡੇ-ਵੱਡੇ ਰੁੱਖਾਂ ਤੀਕ
ਸ਼ਬਦਾਂ ਦੀ ਸਾਂਝ ਪਾਵੇ ਹੋ॥

ਸ਼ਾਮਾਂ ਨੇ ਪਈਆਂ, ਘੁੱਗ ਵਸੇ ਦੇਸ ਮਾਏਂ
ਦੂਰ ਦਿਸੇ ਬੱਦਲਾਂ ਚੋ ਲੋਅ।
ਪੁਰੇ ਦੀ ਹਵਾ ਚੱਲੇ, ਨਿੱਕੇ-ਨਿੱਕੇ ਝੋਕਿਆਂ ਚੋਂ
ਨਿੰਮੀ-ਨਿੰਮੀ ਤੇਰੀ ਖੁਸ਼ਬੋ॥

14, ਅਗਸਤ 08